Serap
@Seraptimur
Kader yazar, sen oynarsın...
~Yolunu şaşırmış berduş
Uluslararası Ticaret/Türk Dili ve Edebiyatı
75 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Beyhude içkilere sarmış kendini
Ne bu dünyadan haberi var ne diğer dünyadan.
İki gözü iki çeşme bir berduş,
Sarıyor etrafını düşünce hazinesi.
Etrafı dönme dolap gibi,
Dünya mı dönen yoksa feleğin çarkı mı bu?
Uzun zamandan sonra karşılaştığım insanlar nasıl olduğumu sorup durdu. İyiydim.
O zamanlar gerçekten çok acı çekmiştim. Sözde, lafta değil ruhumun perperişan haline şahit oldum. Evde bir tek dedem hissetti. Tek kelime etmesem de acımı gördü. Canım o kadar çok acı çekiyordu ki böyle bir hayatı yaşamak istemedim. Acı çekeceksem neden yaşıyordum bu hayatı? Hayat acıdan başka neydi ki? O an anlıyorsun gözünde büyüttün bu evren seni gittikçe sindiriyordu. Ufaldıkça ufalıyordun. Sen bu evrenin bir parçası mıydın yoksa kuklası mı?
Rüveyda – İçimdeki Ses
O akşam deniz yine hüzünlüydü.
Dalgalar kıyıya vurmuyor, sanki sadece iç çekiyordu.
Rüveyda, elindeki küçük radyoyu açtı.
Neşeli bir şarkı aradı… bulamadı.
Yüreği izin vermedi.
Bir anda hüzünlü bir melodi yükseldi.
Sözleri tanıdık değildi ama hissettirdiği her şey tanıdıktı.
O an fark etti:
O şarkı dışarıdan değil, içinden geliyordu.
İçinde bir ses vardı. Susturamadığı, bastırdıkça büyüyen bir ses.
Kimi zaman fısıltı, kimi zaman çığlık.
Kimi zaman bir "neden" sorusu,
kimi zaman sessiz bir "keşke."
Rüveyda gözlerini denizden ayıramadı.
"Sus artık…" dedi içinden.
Ama ses susmadı.
Aksine dalgalarla birlikte yankılandı:
"Ben senim.
Senin suskunluğun, senin yarım kalan cümlenim.
Beni susturamazsın, çünkü ben kalbinim."
Rüveyda, o an, korkmadı bu sesten.
Sadece derin bir nefes aldı.
Ve ilk kez onunla birlikte şarkı söyledi —