nural kamış

Geçerli olan gerçeklik değilmiş yamalı yalanlarmış...
İnsan ve Hayat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Gönlüm bedenimin kapısında; adettendir ölü evi sahibine ait bir şey kapı önüne bırakılır...
İnsan
Gemi tabağı
Bir ahu rüzgar değmiş saçlarından tenine Dalga dalga  gözlerinde mehtaplı geceler Yakamoz eşliğinde sandalın dansı sesinde Yüreğimi hop oturup hop kaldırıyor derinde Rotasını bilmeyen bir sessiz gemi çıpası Geride bekleyen umut sancısı Vira bismillah sefer çığlıkları düşler ülkesinde Dümenli dümensiz zamanlar içinde Tutuşmuş yüreğim yelkenler fora denginde Uzun  mu kısa mı bilmem Ama bunun adı bir yol ,yolculuk Devrimini sende yitirmiş tek kişilik solculuk Sahnesi tek kişilik oyunculuk Perdesi  kapanmak üzere ümide sonsuzluk ... Gemi tabağı.
Şiir
Bir damla değildim göle çevirdiler beni...
Alıntı
Begonya
Ruhi bir karanlıktı düşlerim Bir ışık bir güneş bir mum ... Hepsi bir umud elleri Bedenimle ruhum arasında ince ufuk gülleri Dikenleri düğüm düğüm kokusu boğum boğum Bir çehrenin yanağından süzülen ışık gölgesi O gölge de ben apaydınlık gözlere Güneşle ay tutulması Gülüşünün sesi gözlerim de bir kartpostal Egenin kıyısında bir mavi , o maviyi çeken bir sandal ... Ona karşı düşlerim bodrum evleri Yolum dar sokak sarmaşıkları ,begonya Etrafımı sarmış yel değirmenleri rüzgar gülleri Gün batımı kızılcık şerbeti Güneşi kovalayan göçmen kuşlar ordusu Yanan yüreğimi soğutan antik taş lodosu Bir ben bilirim sendeki tarihimi bir aşk tanrısı ...
Şiir