Bir bedende Iq su farklı birden fazla kişi var. Bana gogol un bir delinin hatıra defterini hatırlattı. Kısmen benzeşen yanları var. Her ikisindede günlük önemli birer metafor. Kahramanımız önemli bir benzetme yapıyor. Bir asansörün içerisinde önce yukarı çıkıyorum, sonra ise yeniden aşağı iniyorum diye. Kitaptada bu anlatılmış. Genelde görmezden geldiğimiz, acıyarak baktığımız düşük zekalı insanlar. İlgi, sevgi her yerdeher daim önemli. İnsanların sana iyi ya da kötü öğrettiklerinden ziyade hisettirdikleri daha kalıcı oluyor. Yani ilginin dahi sevgisiz hali çok fazla anlam taşımıyor...