Çok güzel bir dörtlü olmuştuk. Buğra yürüyemiyordu, tabii şu an için bu durum böyleydi, fizik tedavileri iyi gidiyordu ve yürüyecekti. Başak ise görmüyordu ama mutsuz da değildi. Bana gelince hem yürüyebiliyordum hem görebiliyordum ama hepsinden daha az ömrüm kaldığını da hiç kimseye söyleyemiyordum. Hangimizin daha şanslı olduğu konusunda hiçbir fikrim yoktu. Belki de en şanslımız Başak'ın köpeği Renkti...