O pek gerilerde kalan yılları, erişilemeyen ve erişilemeyecek olan bir isteği hatırlamak, düşünmek de hoş bir şeydi. Niye böyle olur? Bunu da bilmez insan. Ama zaman zaman bunları düşünmekten, o günleri yeniden yaşıyor gibi olmaktan hoşlanır.
“Neden böyle olur bu insanlar?”
Kendi kendine kızıyordu:
“Sen ona iyilik edersin,o sana kötülük.Utanmak ,arlanmak da bilmiyorlar. Sanki kural bu imiş .Hep kendilerini haklı görürler .Herkes onlara kul-köle olsun. Kul köle olmazsan zorla yaptırırlar bunu. İyi ki böyle bir adam ormanda yaşıyor.Elinin altında her işini gören bir-iki kişi var. Biraz daha büyük bir görevi olsa, kim bilir neler yapardı?
Allah göstermesin.Böyleleri de hiç tükenmiyor. Her zaman istediklerini elde ederler. Kurtulmak mümkün değil onlardan.Her yerde izini bulur, her yerde karşımıza çıkarlar. Keyifleri için başkasının canını çıkarırlar da sonra yine onlar haklı olurlar.Ah hiç tükenmiyor böyleleri,hiç."