Arap'ın hayatında ilk bayram arzu, haz ve esrikliğin bir araya geldiği beden bayramıdır. Arap şairinin duası hep şöyledir: Ey aşk, dünya bedendir, sen onun mevcudiyetini ve doluluğunu arttır!
Cahiliyede aşk, bedenden yola çıkar. Psikolojik ve zihinsel sonuçlar ardından gelir. Bedensel Haz, kemale erme ve sahip olma mutluluğu sağlar. Cahiliye şairi, bedensel hazda yeryüzü cennetini bulur. Ona göre kadın vaha, su, güzellik namına her şeydir. Verimliliğin ve huzurun simgesidir. Canlandıran, yaratan ve yücelten şeylerin simgesidir. Ona göre kadına sahip olmak, doğaya sahip olmaktır. Zira kadın kadından daha öte amaçlara varmak için bir vesiledir. Cahiliye şairi, kadında hem ruhu hem de bedeni etkileyen büyülü, ritüel hayırsever bir güç olduğuna inanmış gibidir.
Cahiliye şiiri, karanlık zaman ile şeffaf kahramanlık, kaçınılmazlık ile özgürlük, sonuç ile sebep arasında süregelen sevinçli, hazin, trajik bir diyalektikten ibarettir.
Yeni bir şeyle tanışmayız, fakat aynı şeye ya da sürekli kıyafet değiştiren tek bir şeye dair bilgimizi başka bir şekilde tekrarlarız. Her şey geçmişe dahildir ve her şey gördüğümüz, görmeye alıştığımız derecede tanıdıktır.