Sr. Ceng

@Serhatss·
·
sabitlendi
Varoluş sancısı
Hayat ücra bir köşede aranmak mi yoksa bulmak mi kendini? Yüzyıllardır insanoğlu neden varolduğunu aramış durmuş.. Kimi bir din seçmiş kimi bilime tutunmuş kimi de bir kıyıda durmak yerine denize vurmuş kendini; denizle savrulmuş. Herkes bulmuş da yaşamanın bir anlamını nerde benim için yaşamak olan sebebim? Uğruna ölecek sebebim bir aşk mi yoksa vatan mi? Hiçbir şeye veremiyorum kendimi. Hiçbir şeyin ardında durmak gelmiyor içimden hiçbir davayı kendi davam sayıp uğruna savaşamıyorum. Sâhi ben neden yaşıyorum? Nedensiz bir avare olarak yaşamak.. Belki benim yaşama tutunma amacım budur belki de yaşama tutunmama gerek yoktur.. Bilmiyorum;yaşıyorum ve nedenini bilmiyorum.. Tek bildiğim içimde dipsiz bir obruk var ve hiçbir zaman dolduramıyorum..
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

Sr. Ceng

, 2026 okuma hedefini ekledi.
2026 OKUMA HEDEFİ
0/50 kitap - %0 tamamlandı
Henüz kitap okumadı
50 kitap
0 sayfa
0 inceleme
0 alıntı
4 günde 1 kitap okumalı.

Sr. Ceng

, şu anda okuyor
%10 (42/392 syf.)
Muhammed El Hudari
9.2/10 · 67 okunma
Türkçe'nin zenginliğinin yanı sıra şair ustalığının da kanıtlandığı bu farklı anlama gelen fakat aynı yazılan üç cümlede Şiir; Hem bir arayış, hem bir amaç hem de bir taşma hâlidir.
Yaşadığımız hayat, istediğimiz hayat mı?
Kendini keşfetme yolculuğu bu soruyla başlar. Birçok şey yapıyoruz ama kaçını gerçekten istediğimiz için yapıyoruz? Hayat bir sınavsa, önce hazırlanmamız gerekmez mi? Okulda yapılan bir sınavı düşünelim. Başarılı olmanın öncülü, o konuya mesai harcamak değil midir, ona çalışmak değil midir? Peki ya "hayatı yaşama sınavı"? Ona hazırlanmadan nasıl başarılı olmayı bekliyoruz? Öncelikle ona mesai harcayıp çalışmalıyız, değil mi? Yaşamayı bilmeden nasıl yaşayacağız ya da nasıl başarılı olacağız? Bu sebeple hayatımızın bir kısmında hiçbir şey yapmamalı ve kendi iç yolculuğumuza odaklanmalıyız. Bu, bir nevi sınava çalışma sürecidir. Bir üniversite sınavına ya da bir meslek sınavına dahi en az bir yılımızı vererek başarı beklerken, hayat sınavına hiçbir mesai vermeden nasıl başarılı olmayı bekliyoruz? Nasıl bir sınava çalışmadan girmek o sınavda yalpalamamıza sebep olursa, hayatla ilgili aldığımız yenilgiler de bundan kaynaklıdır. Yaşamayı bilmeyiz, çünkü yeterince çalışmamışızdır. Hangimiz hayatının belli bir sürecini hiçbir şeyle meşgul olmadan, yalnızca içsel duygu ve düşüncelerine odaklanarak geçiriyor? Neredeyse hiçbirimiz. O yüzden hepimiz çoğu zaman mağlubuz. Önce öğrenip sonra yaşamalıyız, yoksa başarılı olamayacağız. Emin olun, değerini ve ne istediğinizi bilerek geçirdiğiniz bir an bile hayatınızın geri kalanına yeter. Ölümden önce ölümsüz olmak için kendimizi gerçekleştirmeliyiz; bu, hayatımızın son anına tekabül etse bile...