Üniversitede en çok sevdiğim öğrenciler,yıllardır okulu bitiremeyenlerdi.Yanlarından ayrılamazdım.Onların başarısızlık masallarını büyük bir hayranlıkla dinlerdim.Sonra,onları öğrenci olarak bıraktım üniversitede:ben bitirdim.Meyhane arkadaşlarını da meyhanede bıraktım;ülkü arkadaşlarını da ülküleriyle başbaşa.Bir yerde durmasını bilemedim.Hiç bir yere varamadım.En çok da ,başarısızların yanında kalmayı becermek istedim.BENİ BİR YERDE BARINDIRMADILAR.
664
Tutunamayanların destanıdır bu şarkı. Dostum Süleyman Kargı. Eller boşta kalıyor,tutunmuyorlar toprağa Anlatamıyorlar anlatılamayanı. Anlatmak gerek:düşman sarmış her yanı. Oysa,mesela Selim Işık Anlatmadan anlaşılmaya aşık.