Keşke bütün bunları yazmak zorunda kalmasaydım;keşke ben değil de başka biri yazsaydı diyorum kendi kendime….. Zaman zaman ,susmanın yazmadan daha güzel olabileceğini sezdim ama susamadım…
Üniversitede en çok sevdiğim öğrenciler,yıllardır okulu bitiremeyenlerdi.Yanlarından ayrılamazdım.Onların başarısızlık masallarını büyük bir hayranlıkla dinlerdim.Sonra,onları öğrenci olarak bıraktım üniversitede:ben bitirdim.Meyhane arkadaşlarını da meyhanede bıraktım;ülkü arkadaşlarını da ülküleriyle başbaşa.Bir yerde durmasını bilemedim.Hiç bir yere varamadım.En çok da ,başarısızların yanında kalmayı becermek istedim.BENİ BİR YERDE BARINDIRMADILAR.
664