Serkan
@Serkanokuurr
1 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden başlayan..
Dışından anlaşılmaz.
Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan..
Paylaşılmaz.
Bir düşün'de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.
Reklam
Yola devam
Bir gün düşersin,
toprak soğuk gelir yüzüne—
ama unutma,
tohumlar da karanlıkta filizlenir.
Herkes susarken içinde,
senin kalbin bağırır aslında:
“Daha bitmedi…”
işte orası, yeniden başladığın yer.
Yorgunsun, biliyorum,
bazen hiçbir şey değişmeyecek gibi…
Ama en uzun geceler bile
sabahı engelleyemez.
Kendine inanmak zor geliyor olabilir,
ama bak—
şu ana kadar vazgeçmedin.
Bu bile bir zafer, sessiz ama güçlü.
Adımın küçük olabilir,
ama yönün doğruysa
dağlar bile yol verir sana.
Ve bir gün dönüp baktığında
diyeceksin ki:
“İyi ki devam etmişim…
İyi ki kendimden vazgeçmemişim.”
Seviyorum seni
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey…
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Seni düşünüyorum,
Bir çocuğun gökyüzüne bakması gibi,
Temiz, saf ve sonsuz…
Ve öyle bir seviyorum ki seni,
Gözlerimi kapatsam
Yüreğimde açıyorsun.
Nazım Hikmet
Gece çöker usulca,
Sokaklar susar, kalbim konuşur…
Uzakta bir hüzün gemisi,
Dalgaların omzunda savrulur.
Sahil sessiz, ay uyanık,
Işığını serer denizin alnına…
Rüzgar saçlarını savurur gecenin,
Dokunur hatıraların en derinine.
Bir adın düşer içime,
Dalga dalga yayılır yalnızlık…
Her kıyıya vuran seste,
Biraz sen, biraz eksiklik.
Ay ışığıyla yazdım bu şiiri,
Gecenin en kırılgan yerinde…
Hüzün gemisi hâlâ açıkta,
Ve ben… sana en derinde.
Sessizliğin İçinde
Gece usulca dokundu omzuma,
Bir rüzgâr geçti içimden, adını bilmediğim…
Ne bir ses vardı, ne de bir iz,
Ama sanki kalbimle konuşan biri vardı.
Yorgun düşüncelerimi bıraktım gökyüzüne,
Yıldızlar aldı, sakladı benden.
Belki de huzur dediğimiz şey,
Kaybettiğini sandığın yerde bekler sessizce.
Bir adım attım kendime doğru,
Ne geçmiş vardı ne yarın…
Sadece o an,
Ve o anın içinde saklanan sonsuzluk.
Şimdi anlıyorum;
İnsan bazen hiçbir şey yapmadan iyileşir,
Sadece durur,
Ve kalbi yavaşça yeniden atmayı öğrenir.
Reklam