Bu, küçülmenizi olanca şiddetiyle idrak etmenin verdiği zevktir;o kötü halinize rağmen başka türlü olamayacağını, tek bir kurtuluş çaresi bulunmadığını, artık değişemeyeceğinizi hatta bunun için zamanınız, inancınız olsa bile kendinizin istemeyeceğinizi anlamanın zevkidir.
Nastenka... ilk defa birine hem bu kadar kızıp hem de acaba ben olsaydım ne yapardım sorusuna aldığım cevapla anlayış gösterebiliyorum. Ama kitabın sonunda yazdığın o mektubu anlayamıyorum birine o kadar acı çektirip sonrada beni sevdiğin için bunu unutacaksın demek... kendi mutlu hayatına onu davet etmek. yani evet belki bende giderdim beklediğim adama ama beni seven insana böyle bencilce davranamazdım af bile dileyemezdim. her kitapta olduğu gibi bunda da kendimi kahramanlarla özdeşleştirdiğime göre gidebilirim :)
Beyaz GecelerFyodor Dostoyevski · Can Yayınları · 2018102,3bin okunma