Yaşamımın giderek daralan bir dehlize geri dönülmez bir biçimde dönüşmekte olduğunu kime anlatabilirdim? Çektiğim işkenceyi, uykusuz gecelerimi, intiharla flört etmemi kim anlayabilirdi? Ne de olsa her şeye sahiptim: Para, dostlar, aile, güzel ve çekici bir eş, şöhret, saygınlık? Beni kim rahatlatabilir? O apaçık soruyu sormaktan kim kendini alıkoyabilir: “Daha ne istiyorsun?”
“Bu telaşlı dünya yüzünden kendi benliğimizden uzun zaman ayrı kaldığımızda, işlerden yorgun düştüğümüzde, yalnızlık ne hoştur, ne canayakın.”
William Wordsworth