Selim Servan Demirel
@Servan85
@kitap_insani_ktp -instagran-
52 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
olduramadıkEdebiyat
Uzun yıllar sonra gördüm bir tesadüf sonucu, karşılaştık kalabalık bir cadde de, çok şaşırmıştım. Kalakaldık ikimizde öylece cansız gibi. Yanımızdan yöremizden geçiyordu insanlar ve biz bütün dünya ya kapatmışcasına kapıları, kimseye aldırmadan, tek bir kelime bile etmeden, merhaba bile demeden öylece bakıyorduk birbirimizin gözlerinin ta ardına. Kolumu kaldırmak ve sessizce dokunmak istiyordum serçe parmağına ama tüm kainatın ağırlığı üstüme yüklenmiş gibi sadece parmaklarımı kımıldatabiliyordum çaresizce.
Dokunmadım. Dokunmadı.
Gittik...
Kitap insanı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yabancıyım.Şiir
Kendimi yaşadığım çağa ait hissetmiyorum. Yabancısıyım ben bu zamanın. bencilliğin, çıkarın, kibrin, dalkavukluğun, insanın insana kul olduğu, kul edildigi, onursuzluğun, teninden, ırkından, dininden, meşrebinden dolayı hakir görüldügü, ötekileştirildiği şu illet döneme ait değilim. Kaybolmuş gibiyim. Bir daha hicbir zaman yakalayamayacğımı bile bile yitirdigim siyah beyaz yoksunluklarımı arıyorum...
@Servan_
Ben sevemedim hicbir şeyi ve hiç kimseyi senin kadar. Biliyorum senin gibi kimsede sevmedi beni, sevemez de. O kadar sensizim ki ! Dalından kopan kuru bir yaprağın gayesizliği gibi savruluyorum sağa sola.
Içim bomboş, yaşıyorum öylesine. Hicbir şey hicbir anlam ifade etmiyor. Seni görmek için kapatıyorum gözlerimi,
misafir oluyorsun hülyalarıma, senli günlerdeyiz bilindik yerlerde, uyanıyorum sonra ve sen yoksun...
Içimde bir yerler çok acıyor, insanın canı nasıl bu kadar yanabiliyor ki! Nasıl dayanabiliyor insan bu acıya?
Ruhum dikenli bir tele takılmış gibi her gün bir parçası kopup gidiyor bir bilinmeze. Ve yüreğimde açtığın yara her bayram ilk günkü gibi yeniden kanıyor.
Ellerinden öpüyorum güzel İNSAN bayramın mübarek olsun...
@Servan_
Onbin yıllık bir ömrümüz olsa bile acımızdan bir şey eksiltemeyecek bunu iyi biliyorum.
unututabilirmi çocukluğunu insan, delimisin sen. Boğazımdan taa ciğerlerime inen tarifsiz bir acı duyuyorum şu sıralar. Sokakta gördüğüm herhangi bir kimseleri, kadın-erkek, her kesi biraz sana benzetiyorum.
Gülüşü diyorum işte, bak "o" da kocaman gülerken gökyüzüne doğru bakardı.
Sonrakinin sacları, bak diyorum kendi kendime; onunda sacları böyleydi işte, kızıla boyamamıştı ama boyanmış gibi kapalı kızıl rengindeydi.
Bak, bunun gibi küçük yüzlüydü diyorum "o" da.
Açık kahve kahve tonuna benzer gözleri vardı diyorum sonrakine.
sonra... sonra... ve sonraki...
@Servan_
EKSIK=1Edebiyat
Hayatın her evresinde eksik kalıyordu bir şeyler, büyümeye direnmiyorduk ve oynadığımız son saklanbaç olduğunu hiçbirimiz bilmiyorduk. Dünya sofrası önümüze serilmiş kadar huzur doluyduk elimizdeki yarım somunla. Birbirini kovalarken güneş ve ay, büyüdük sonra istemsizce ve bilinen en lüks noktada bile yediğimiz hicbir yemekte, bir daha o yarım ekmeğin ve domatesin tadını alamadı hicbirimiz