Şerzan karaz
@Serzan_karaz
Susarım ben.. kelimelerim sevdiklerimin yüreğinde cümle olmuyorsa eğer..!
Dostoyevski, "Ezilenler" adlı eserinde; İleriki mutluluklarımı şimdi acı çekerek hak etmem gerek. Diyor ve ekliyor, "Anlık mutluluklar yaşayıp derin hüzünleri tek başına atlatmayı öğrendiğin vakit kimseye de ihtiyacın olmuyor. Siz buna yalnızlık , ben ise HUZUR diyorum.."
Reklam
kim ne derse desin umrumda mı sanki
Ben hayatla mücadelemi tek başıma vermişim
En umutsuz günlerimi yanımda kimse olmadan başımı yaslayacağım
Bir dostum olmadan deffetmişim hayatımdan
Ben eller ne der duvarlarında çok ezildim
Şimdi kim ne derse desin umrumda mı sanki
Bana akıl veren çok oldu bu zamana kadar
İş yanında olmaya geldiğinde
Birer birer yok oldular
iyi günümde çok sevenim oldu
Kötü günümde bir baktım ki hiç biri yoktu
Zamanla anladım ki aslında hepsi boştu
En yakınım dediğim bile ilk fırsata vurdu
Bu yüzden güvenim yok artık insanlara
Şimdi kim ne derse desin umrumda mı sanki
"M"
"Niceleri geldi neler istediler, sonunda dünyayı bırakıp gittiler."
Sen hiç gitmeyecek gibisin değil mi? O gidenlerde hep senin gibiydiler..!
Yazarın neyden veya nasıl bir olaydan, (gerçek mi hayall ürünü mü olduğunu bilmeksizin) esinlenerek yazdığını halla merak ediyorum. Okuduğum onca kitap arasında en iyisi denilecek kadar güzeldi. Olayların Ankara aşti otogarinda yaşandığını konu alan Muammer maden yazdığı kitap ile benle birlikte eminim ki bir çok okuyucusunu etkisi altına almayı başarmıştır. 2018 yılında okuduğum da gerçek anlamda etkilenmiştim. Ardından yaklaşık 3 yıl geçmesine rağmen halla etkisindeyim kitabın. Ve halla başa sarıp okuyorum arada..
Reklam