GÜNÜN ESMÂSI — er-Rahmân
🕋 Arapça: اَلرَّحْمَٰنُ
Okunuşu: Yâ Rahmân
📿 Anlamı:
Rahmeti bütün âlemleri kuşatan; mü'min-kâfir, mütekî-âsî, sâlih-tâlih ayırt etmeksizin dünyâda her canlıya nimetini ulaştıran; varlığın aslî sebebi, hayâtın asıl ihsâncısı; rahmeti gazabını geçen yegâne Mevlâ.
✨ Tasavvufî bâtını:
Rahmân ismi, Allah lafz-ı celâlinden sonra Hakk Teâlâ'ya hâs en büyük isimdir. Yâ Allâh denildiği gibi yâ Rahmân denilir; başka hiçbir isim için bu mertebede bir hâs kullanım yoktur. Klâsik kaynaklarda Rahmân ile Rahîm arasındaki ince fark şöyle beyân edilir: Rahmân, dünyâda bütün mahlûkâta rahmet eden; iyiye de kötüye de, mü'mine de kâfire de, kuşa da kurda da yağmurunu, güneşini, nefesini, rızkını veren. Rahîm ise âhirette mü'minlere mahsûs olarak rahmet edendir. Yâni Rahmân umûmî, Rahîm husûsî rahmetin ismidir. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in hadîs-i kudsîde naklettiği üzere Hakk Teâlâ buyurmuştur: "Rahmetim gazabımı geçti." Bu söz Rahmân isminin asıl sırrını ifâde eder. İmâm Gazâlî kuddise sirruh, Rahmân ismini "vermesinde ölçü gözetmeyen, istemeden veren, hak edilip edilmediğine bakmadan ihsân eden" olarak beyân eder. Bir kul bismillâhirrahmânirrahîm dediğinde, bu iki rahmete birden sığınmış olur: dünyâ rahmetine ve âhiret rahmetine.
🌿 Bu esmâya devâm edende açılanlar:
Kalbine umûmî bir rahmet duygusu yerleşir; sadece kendine, ailesine, sevdiğine değil, görmediği insanlara ve hattâ mahlûkâta karşı şefkati genişler. Sokakta gördüğü bir hayvanı, kapıdaki bir yetimi, hâli görünmeyen bir yorgunu fark eder hâle gelir. Rızkı, sıhhati, vakti bereketlenir; hak ettiğinden fazlasının kendisine ulaştığını fark eder. Bilmediği yerlerden destek bulur; çünkü Rahmân, sebep göstermeden veren ismin sahibidir. Geçmişte yaptığı hatâlar üzerinde ümitsizliği gider;