Ölmeden önce ölmekŞiir
Ölmeden Önce Ölmek
Karanlık indi şehrin üstüne,
yağmur damlaları değil sanki —
geç kalmış itirafların ıslak yüzleri…
Bir sigara yaktım,
dumanında seni aradım —
nefes değil, pişmanlık çektim ciğerlerime.
Balkonun tenhalığında,
ölüm sessiz bir misafir gibi oturdu yanıma.
Bir boş sandalye kadar gerçekti artık yokluğun.
Ve bir sokak lambası gibi titriyordu içimde kalan umutlar,
gitmeden önce hiç bu kadar sustuğumu hatırlamıyorum.
Seninle başlamayan bir sabahın
hiçbir anlamı olmadığını anladım.
Yağmur yağdı…
Ama toprak değil, ben koktum —
ıslanan her taşta bir günah yattı üstüme.
Sesini unuttum belki,
ama gözlerini değil;
bir mezar taşı gibi kazındı aklıma.
Ve o bakışlar…
Bir veda değildi sadece —
ölümün ilk adımıydı kalbimde.
Dua etme bana artık…
çünkü tanrı bile ıslak bir günah gibi sildi bizi göğünden.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gururumun EsamesiŞiir
Gururumun esamesini okudum dün gece,
Sessizliğin içinden bir çığlık gibi geçtim.
Adını andım usulca, utanarak kendimden,
Bir düşten uyanır gibi senden vazgeçtim.
Bir zamanlar güneşti gözlerin,
Şimdi ayaz, şimdi gece yarısı.
Senle olmak bir mucizeydi belki,
Ama ben kendimle kalmayı seçtim.
Ne kolaydı kalmak, sana tutunmak,
Ama her sadakat biraz kendinden geçmek.
Aynaya baktım; tanımadım beni,
İşte o an içimden seni söküp vazgeçmek…
Diz çöktüm kendime, ilk defa affettim,
Kaybetmek sandığım şey: kendimi bulmaktı belki.
Kalbimde adını sile sile öğrendim,
Bazen en büyük cesaret, sessizce gitmekti.
Ölmeden Önce Ölmek
Karanlık indi şehrin üstüne,
yağmur damlaları değil sanki
geç kalmış itirafların ıslak yüzleri…
Bir sigara yaktım,
dumanında seni aradım
nefes değil, pişmanlık çektim ciğerlerime.
Balkonun tenhalığında,
ölüm sessiz bir misafir gibi oturdu yanıma.
Bir boş sandalye kadar gerçekti artık yokluğun.
Ve bir sokak lambası gibi titriyordu içimde kalan umutlar,
gitmeden önce hiç bu kadar sustuğumu hatırlamıyorum.
Seninle başlamayan bir sabahın
hiçbir anlamı olmadığını anladım.
Yağmur yağdı…
Ama toprak değil, ben koktum
ıslanan her taşta bir günah yattı üstüme.
Sesini unuttum belki,
ama gözlerini değil;
bir mezar taşı gibi kazındı aklıma.
Ve o bakışlar…
Bir veda değildi sadece
ölümün ilk adımıydı kalbimde.
Dua etme bana artık…
çünkü tanrı bile ıslak bir günah gibi sildi bizi göğünden.