“Açık denizdeki bir geminin yolcuları da, ayakları toprağa basıyormuş gibi tasasızca konuşur, gülüşürler; ama en küçük bir aksama, en küçük bir olağandışılık olmaya görsün, hemen, her an tehlikeyi düşündüklerine tanıklık eden bir endişe ifadesi belirir yüzlerinde. “
“....Biliyor musun, insanın arada bir kendini perçeminden tutup, topraktan turp çıkarır gibi sallaması fena olmaz; birkaç gün önce ben de aynı şeyi yaptım...Ama ayrıldığım arkadaşımı, çıkarıldığım toprağı son bir kez daha görmek istedim.”
“Zaman (bilindiği üzere) bazen kuş gibi uçar gider, bazen sümüklüböcek gibi ilerler; ama insanın en çok hoşlandığı, onon çabuk mu, yavaş mı geçtiğini fark etmemesidir. “