Sewalsl
@Sevalwsl
kirik kalpler mezarligi
Şu anda okuduğu kitap
"S konusunun seni üzdüğünün farkındayım. Mümkün olduğunca konunun ona gelmemesi için elimden geleni yapıyorum."
"Bunun için çabalamak zorunda değilsin. Ben üzgün değilim, aksine mutluyum. Bana seni tanımak istemiyorum demedi. Seni tanımak için hazır değilim dedi. Bir gün hazır olacak ve ben bir abi kazanmış olacağım."
"Beni tanısan, geceleri uyuyamazsın. Ben de seni aynı nedenden tanımak istemiyorum, çünkü eminim biraz daha burada kalırsam, seni tanırsam, ben de geceleri seni düşünmekten uyuyamayacağım. Oralarda bir yerlerde bana kanla bağlı bir kız var, bana benziyor bakışları, kaşlarını çatınca benim gibi bakıyor. Sert. Öfkeli. Soğuk nevale." Başını iki yana salladı ağırca.
"Öyleyse bu son görüşüm seni," dedim bir hüzün çökerken üzerime.
S, bir süre gözlerimin içine baktı. Onu anlıyordum ama bir yanımda yanım anlamak istemiyordu. O benim, benden önce doğmuş ikizimdi. Göğüs kafesimde kıvrılarak oturmuş çocuk yanım, ayaklarının üzerinde zıplayarak çığlıklar atıyordu abi diye.
Abi. Lügatıma ne kadar da yabancı bir kelime.
"Öyle olmak zorunda değil. Bana ihtiyacın olursa, ne olursa olsun ve nerede olursan ol bulurum seni. Senin varlığını reddetmiyorum Liva, ama seni tanımaya hazır değilim."
"Anlıyorum."
"Kendine iyi bak," dedi kapıya yöneldiğinde.
"Sen de. Kendine iyi bak."
Ona tam ismini sormadım, soramadım; çünkü o beni tanımak istemiyordu ve ben de onu tanımamalıydım. Ama ben çaresizce, küçük, mızmız bir kız çocuğu gibi tanımak istiyorum onu. Naz'la arasındaki nasıl bir dostluksa, eski hayvan hastanesinde biz kazandıktan sonra gördüğüm, onun yarısına bile sahip olsak yeterdi ama S, beni tanımaya hazır değildi.
Olsun. Belki bir gün hazır olurdu.
Ne de olsa, hayattaydım ve sevdiklerim de öyleydi.
Ve hayat devam ediyordu.
Her merhaba bir elveda ile bitecekse bile biz birbirimize değil, hayata veda etmeliydik. Ölümü arzulayan bir kızı, hayatta tutan deniz gözlü yabancı; kendi gidecekse bu dünyadan, peşinde kuyruk olurdum. Kedi, kedi diyordu bana. Kediler nankör olurdu, benim nankör olabileceğim tek konu o'ydu.
Ve onunla yüz hayat yaşasak,
Biri yetmişti.
Yeniden doğup yeniden ölsek birlikte,
Birlikte... Neden değiliz birlikte?
Aldığı hiçbir nefesi,
Son nefesi.
Benim için vermezdi, bilirdim.
Benim için vermişti.
"Yara izi olsam taşımaz mıydın beni teninde?"
Göğüsümde, Pars.
Hiç geçmez izi, iyileşmez yarası.