Yüzünün görüntüsü,cepheye giden askerlerin ceplerinde taşıdığı,bir sevgilinin küçük bir vesikalık resmî gibi,yalnızca yaşamda güzel şeyler olduğunu ve onları mutluluğun beklediğini hatırlamak İçin değil,bir ceset torbasında geri dönerlerse o yüzün onları asla bağışlamayacağını hatırlamak için de taşıdıkları o resimler gibi bir şey haline geldi.
“Bazıları kendini düzeltir,bazıları kendini düzeltiyormuş gibi yapar,bazıları hiçbir zaman geri dönmez,bazıları daha başlamadan pısar kalır ve bazıları da yönlerinde bir değişiklik yapmaktan korktuklarından,kendilerini hayat boyu yanlış bir hayat yaşarken bulurlar..”
Sen benim vatana dönüşümsün.Seninle birlikteyken ve biz beraberken isteyeceğim başka hiçbir şey yok.Sen beni kimsem o,yani seni benimleyken olduğum kişi yapıyorsun Oliver.Dünya da tek bir gerçek varsa o da seninle birlikteliğimdedir ve bir gün sana kendi gerçeğimi söyleme cesaretini bulursam,şükretmek için Roma’daki tüm sunaklara birer mum yakmamı hatırlat bana…
Ama Daha sonra!bir taraftan da,hoşçakal demekten sakınmanın,”hoşçakal”ları hafifletmenin bir yoluydu.Daha sonra!demeniz elveda değil,bir an evvel döneceğiniz anlamındaydı.