İnsan, elinde ne kadarı kalırsa kalsın sığınacak bir kabuk bulmaya çalışıyordu. Bir kubbe yıkılınca bir çatı arıyor, bir çatı yıkıldığında bir oyuk bulmaya çalışıyordu.
Hayat da devam edecekti sahiden ama artık o eski hayata benzemeyecekti. Dünya böyle eksile eksile, hiçe varıncaya dek kendi ekseni etrafında dönmeye devam edecekti. Kendi etrafında fır fır dönen bir şeyi ciddiye almaya çalışmaktı belki asıl aptallık.