Sevda

Az bir akılla gönül köpürt­mek, az bir duyuşla kulak kesilmek, küçük bir adımla yü­rüyüp geçmek yokmuş, anladım. Ne kadar paralansam ken­dimi paralayamadığımı anladım. İnsan, kendini bıçakladık­ça daha da sığınıyor kanına ve ölmemeyi öğreniyor vaktin­den önce.
Sayfa 165
Reklam
Kimsenin eli ve ilmi öte­kinin derdini savuşturmaya yetmezmiş. Okumak dahi bir yol bulmuşun buluşunu tasdike yararmış, onun yolunun kı­lavuzluğu yine dapdarmış. Yoksa her yol açan bunu ancak kendinin geçebileceği kadar açar, zaten yol da o geçtikten hemen sonra kapanırmış. Bir ilhammış insanın insana vere­ceği ancak, sır değil. Bir çiçek gibi insan da açabileceğinin en güzeliyle açar ve solarmış.
Sayfa 139
Fazlaya heves mevcudu tüketir ve bozarmış.
Sayfa 123
Ülkemiz iyiyi değil kötüyü keşfetmeyi keşif sa­yar, kötünün kötülüğü herkes tarafından ikrar edilince de başka kötüye geçermiş. Neyse ki bolmuş.
Sayfa 105
Gençken ölmeyen ve ömrünün geri kalanını bu ölüyü sürüklemekle geçirmeyen yetişkin olabilir mi?
Sayfa 97
Reklam