Sevda
@Sevda_b
438 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kadınların erkek himayesinde yaşayan sindirilmiş zavallılar değil, kendi sözünü söyleyen, bağımsız, güçlü varlıklar olması gerektiğine inanıyordu; kendisi de öyleydi.
Sayfa 179
Reklam
Gerçek buydu, hayat ucuz bir melodramdı, biz de bu melodramın oyuncuları olan yalnız insanlardık.
Sayfa 153
Yalnızız, çağı anlamaya çalışmaktan vazgeçtik, hayattan aşırı yorgunuz ve depresyonun kucağında oturuyoruz.
Sayfa 25
Geçmiş güzellikleri hatırlamak mutlu etmiyordu insanı, aksine bir daha yaşanmayacağı bilmenin hüznüyle dolduruyordu.
Sayfa 12
Ben kime öfkeliyim? Kendime. Hayır, kendine değil. Kime? Daima benim kalben olmak istemediğim şey olmamı isteyen anneme ve tanıdığım diğer bütün anneler ve kalben olmak istemediğimiz şeyler olmamızı istiyormuş gibi görünen topluma: Ben bu insanlara ve simgelere öfkeliyim.
Bu beklentilere göre yaşayamıyorum. Çünkü öyle yaşamak istemiyorum.
Sayfa 339
