Çocukluk kadar kolay iyileştiğimiz bir dönem var mıdır ömrümüzde? Ayakkabılarınız kirlenir mi, kıyafetiniz yırtılır mı diye hesaplara girmeden koşarsınız, düşersiniz ve dizlerinizdeki kan kurumadan kalkıp koşmaya devam edersiniz. Elinizden alınan kalem için küsersiniz, on dakika geçmez, kalemi, elinizden alana hediye eder, kol kola oyun oynamaya gidersiniz. Çocukluktaki kadar kolay iyileşemez insan büyüdükçe, hatta kabuk bağlamış yaralarını bile kendi elleriyle kanatır.
Canlı, hareketli bir ruh bazen hayatın sınırlarını aşar, tatmin edilemez olur; bu yüzden mutsuzluğa düşer, bir an için hayata küser; bu hal, hayatın sırlarını arayan ruhun sıkıntısıdır...