“ Huzurda bulunmakla huzur bulmak arasındaki irtibat, etimolojik olmanın ötesinde bir anlama sahip. Zihnî ve kalbî huzur ve mutluluğa ulaşmak için her an hazır olmamız ve huzurda bulunmamız gerekir. Zira huzurda bulunmak, var olmanın her anını dolu dolu yaşamak demektir. Huzurda olmak, ilahî tecelli ve rahmetin muhatabı olmaktır. İnsanın huzur bulması ancak semaya kanat açması ile mümkündür. Bu ise semadan gelen feyiz ve bereketi almaya her an hazır ve nazır olmayı gerektirir. Yerde olan gökte olana açık olduğunda feyiz ve bereket inmeye başlar.”