Genç ruhtan mektep korkusu, muallim korkusu, imtihan korkusu gibi duyguları silmeli, ona mektep, muallim ve imtihan sevgilerini aşılamalıyız. Mektep bir çilehane, muallim dehşeti ile, kırık notu ile bir korku heykeli, imtihan bir mihnet ve ceza şekli olmamalıdır. Bunlar birer sevgi kaynakları, ruhları bütünleyici vasıtalar, kalbimizin ülküleri olmalıdırlar. “Sınıfta bırakırım mektepten kovarım, döverim, ezerim" diyen muallim daha başlarken bitmiş ve kendisine emanet edilen genç ruhları da kurutup bitirmiş demektir.