Esma Tetik
@SevdeVera
13 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu hareketsizliğin, korkuya dayanan bu tereddüdün daha zararlı olduğunu, İnsan münasebetlerinde bir noktada taş kesilmiş gibi kalınamayacağını, ileriye atılmayan her adımın insanı geriye götürdüğünü ve yaklaştırmayan anların muhakkak uzaklaştırdığını karanlık bir şekilde seziyor ve içimde sessizce yanan, fakat günden güne büyüyen bir endişenin yer etmeye başladığını hissediyordum.
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama bir çoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu...Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya, -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk. O zaman bütün tereddütler, icatlar bir tarafa bırakılıyor, ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için, her şey çiğneyerek, birbirine koşuyordu.
Insanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işet teşebbüs etmektense ,körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
Nedense hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan salmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için alaka ve merhamet göstermek isteriz. Hamdi de bana aynı hislerle hitap eder gibiydi