Bilseydim, ah bir bilseydim ki bu sana okuyabilecegim tek şiirdir, hiç o zaman, şimdi hatırlamak bile istemediğim o dizeleri okur muydum sana? Gençlik bazen aşka ne kötü, ne
hoyrat davranır. O sinemayı arıyorum Ankara'da. Yok. Bir sürü şekilsiz binalar yapılmış yerine. Kulağıma fısıldıyorsun Gülay:
"Biz şimdi yok mu olduk ya öyle mi, bu film bizim için oynamıyor demek.”
Ne olurdu sanki o gün sana başka bir şiir okusaydım. Mesela deseydim ki:
“Yokluğum her dakika ölüm demek gitme kal,
Hasretim daha yüz yıl dinmeyecek gitme kal.”
O zaman belki de hiç gitmez miydin, Gülay?