Mustafa Kutlu'nun çok güzel hikâyelerinden biri. Çok akıcı bir dile sahip. Çok yetenekli ve de çalışkan ama bir o kadar da istikrarsız Paşazade Bedir Bey'in dünya işlerinde çırpınışları üzerinde geçiyor hikaye. Ömrü boyunca bir çok iş denemeleri yapıyor ama hiç birinde daimi kalamıyor. Çocukları ile de düzenli bir ilişki kuramıyor. Okurken insanı hüzünlendiren ve de dünyaya insanın dalmamasini öğütleyen bir hikaye. Tavsiye ederim...
Madem ki dünya hayatımız Adem Aleyhisselam'ın cennetten indirilmesiyle başladı, o halde her insan için dünya esasen bir pişmanlık yurdudur.
“En büyük pişmanlığım ne biliyor musun?” diye sordu beyaz saçlı adam ve yine kendisi cevapladı bu soruyu: “Yeterince pişman olmamak!”
Kulun kemali pişmanlığındadır, çünkü kul olmak hiç tamam olmamaktır. Bu bize göredir. Arifler için kulluğun kemali benlikten eksile eksile hiç kalmamaktır.
“Kul olacaksan” dedi meczup, “yanacak yanacak kül olacaksın!”
{gökhan özcan}