Bazen düşünüyorum da insanoğlu bir çiçeği ya da bitkisi kururken güneşi mi az, suyun mu fazla,besinsiz mi kaldı diye kafa yoruyor, bitkinin mesajını almaya çalışıyor da çocuğu kendini yere atıp ağladığında,” Bu çocuk neden böyle yapıyor?” diye düşünmüyor. Hemen etiketi basıyor;” Yaramaz!”
Babalar hakkında yazmak daha zordur. Belki de annenizle aranızda görünmez bir göbek bağı varlığını çocukluğunuz boyunca sürdürdüğü içindir; anne hep yanımızdadır, öğle yemeğini hazırlar, hastayken size o bakar, elini alnınıza koyar; anne, içinde yüzdüğünüz hava gibidir. Baba bambaşka bir şeydir-puslu, belirsiz ve karanlıktır, bazen korkutucudur, çoğu zaman ortada yoktur, sigarasının şnorkeline kenetlenerek başka sularda ve bulutlarda yüzer.