Dünyada hepimiz sallantılı ,korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutulanlar da vardır. herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır.