“Karımla oğlum için sustum, onlar uğruna katlandım.” gibisinden sözcüklerle geçiştirilemezdi bu korkaklık, temizlenemezdi. Hiç değilse yürekle üstlenmeliydi suçunu, başkalarına bulaştırmadan. Pisliğin büsbütün yoğunlaşması, her yeri tutmaması için. İşte çamur camlara sıvaşmıştı bile; dışarısı zorlanıyordu.