Herkesin cehaleti bilmediği şeyler kadar bildiğini sandığı şeylerden doğar. Hatta cehaletim en korkunç tarafı bilmediği şeylerden ziyade yanlış bildiğini iddia ettiği şeylerden hasıl olur.
“Yedi güzel adam bir dağa yaslandılar
Biri dağın ardına baktı
Biri dağın ardını düşündü
Biri dağın ardına geçti
.
.Yedi güzel adam bir şehri büyüttüler
Bir şehri yedi yerinden kuşattılar
Bir şehri yedi yerinden savundular…
.
.
.
Yedi güzel adamdan biri
Bir gün bir dağ göreni
Durdu sevmeden bilmeden devinirken
Durdu durdu seyreyledi
Sordu:
Dağ nicesin
Günde mi gecede misin
Geçmişte şimdide
Yoksa gelecekte bir düşte misin.”