Her sabah görebilecekmişim gibi, hevesle uyanıyorum güne. Gerçeklikle yüzleşiyorum sonrasında. Ama gözlerimi kapattığımda karşımdasın! Kokunu, tenini, seni hissediyorum tüm hücrelerimde. Gözlerim hep kapalı kalsın istiyorum...
Bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası da sever, sevebilir?