"Yaşadım" diyerek ölmek arzusunu, kendinden razı olarak hayata gözlerini kapamayı isteyen sevgili hemcinslerim, az önce son sayfasını okurken kalbimde nefis bir hisle kitabı bitirdim. Kitabın kapağından tutun da olayların geçtiği yerin ismi ve yaşanan her şey öyle muntazam düşünülmüş ki, annemin yaptığı iğne oyası gibi
Aşk acısı çeken Feribe'nin çözümü "Mazi İmha Merkezi (MİM)"nde araması ve ardından yürüdüğü yol... Ona eşlik ederken duygudan duyguya giriyor insan... En derinde hissettiği yarayı unutmak için önce hatırlamak ve onunla yüzleşmenin zorluğunu yaşatıyor insana kitap. Fakat bunca şey öyle güzel mizahi ve absürt bir dille anlatılıyor ki kahrınızdan ölmüyorsunuz Şiddetle tavsiye ediyorum 10/10 kitap. Daha çok yaz hep okuyalım seni sevgili Nermin Yıldırım