“Yarının hiçlik olması tehdidiyle mutlu olamam ve olmayacağım.
Derin bir hakaret bu... Bu yüzden, beni acı çekmem ve yok olmam
için, fikrimi sormadan ve küstahça var eden bu doğayı; su götürmez
davacı, savcı ve davalı rolümle, kendimle birlikte mahkûm
ediyorum..."