Bana en yakın olanlar dâhil olmak üzere, bu herkes dedikleri şey beni üzmekten, hayatımı anlamsız bir hâle sokmaktan başka ne yaptı?
Bu yaşıma kadar en iyi zamanlarım tam anlamıyla yalnız kalabildiğim günler olmuştu.
Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil. İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile. Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.