Otis gibi insanların hayatlarına ancak bir felaket anlam kazandıracakmış, hayat ancak ciddi bir durum yaşayınca başlayacakmış gibi, hayatları boyunca bir felaket beklediklerini düşünüyorum.
Efendimin merhameti sonsuzdu.Onun yüce kişiliği dışında kim akrabalarına böyle bir iyilik yapar ve gözlerini kızgın millerle dağlayarak canlarını bağışlayabilirdi ki? Onların gönül gözlerini açmakla yetindi.