Yazar:
Judith Hermann
Çevirmen:
Anıl Alacaoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
2023
Yayınevi:
Sia Yayınları
ISBN:
9786258129441
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İskandinav edebiyatı sevenlerin çok keyif alacağını düşündüğüm, çağdaş Alman edebiyatından bir novella Yuva. Eşinden ayrılmış, Almanya’nın kuzeyinde, deniz kenarında küçük bir kasabada kendine yeni bir yaşam kurmuş bir kadının hikayesi. Aynı zamanda anlatıcı da olan karakterin yeni hayatındaki birkaç kişi ve olayın, kendisini alıp geçmişine götürmesi üzerine otuz sene öncesinde açılıyor kitap. Sonrasında karakterin kendi ağzından şimdiki hayatını, geçmişini, eşi ve kızı başta olmak üzere hayatına giren insanları okuyoruz. İnsan, hayatı boyunca başından geçenler, yolunun kesiştiği insanlar, acı ve tatlı tecrübeleri ve tanık olduklarının kendisinde bıraktığı tortuların toplamı, tüm bunların bıraktığı izlerin bir araya gelmesi midir? Yoksa her şeyden ve herkesten bağımsız bir varlık mıdır? Zaman aslında sadece ‘an’dan ibaret, hayat da ‘anlar’ toplamı mıdır? Bunları sorguluyor. Bunu da İskandinav edebiyatı tarzında, kesin ve net çizgilerden, yargılardan uzak, güçlü bir atmosfer ama yalın bir dil aracılığıyla yapıyor. Çoğu zaman, Fransız Yeni Dalga akımı filmlerinde olduğu gibi, kadın karakterimizi, gündelik hayatındaki ufak hareketlerini adım adım takip ederek çözmeye, tanımaya çalışıyoruz. Derdini okura bağırmıyor Judith Hermann; sigara içişini bile önemli bir ayrıntıymışçasına ama sıkmadan, günlük hayatın doğal akışına okuru dahil ettiği hissini vererek anlatıyor ve anlatmak istediklerini de usul usul işliyor böylece. Sanki zaten ismen bildiğim birinin zihninde birkaç gün boyunca gezinip, her saatini onunla beraber geçirince iç dünyasına da ucundan dahil olmuşum ama o dünyanın bir ucu da yine puslu kalıp gizemini korumuş gibi hissettim kitabı okuyunca. Çok seviyorum bende böyle hisler bırakan kitapları, özellikle bir kadın karakterin dünyasına bu şekilde dahil
Judith Hermann’ın Yuva’sı, “ev” dediğimiz şeyin sadece tapu dairesinde işlem gören bir mülk olmadığını, ruhumuzun metrekaresine sığmaya çalıştığımız bir karmaşa olduğunu gösteriyor. Kitap öyle kurnaz ki, sana sessizlik satıyor; ama o sessizlik öyle gürültülü ki, yan dairede matkap çalışıyor gibi hissediyorsun.
Hermann’ın dili minimalist görünüyor ama altına felsefe döşemiş: Heidegger “dünyaya fırlatılmışlık” diyordu ya, işte burada “eve fırlatılmışlık” var. İnsan yuvasında huzur ararken aslında kendi zihninin salonunda sürekli mobilya değiştiriyor.
Okurken bir yandan “bizim apartman WhatsApp grubu bile roman olur” diye gülüyorsun, bir yandan da “belki de ev, geri dönmek değil, kaçmak istediğimiz yerdir” diye düşünüp entelektüel trip atıyorsun.
Kısacası: Yuva, battaniyeye sarılıp okurken hem kahkaha attıran hem de “yaşamak bir kira sözleşmesi mi, yoksa aidiyetsizlik vergisi mi?” dedirten bir roman.
İstesek de yalnızlık mümkün değil galibaEdebiyat
Okumak, yazarla sohbet etmek gibi. Daha ziyade onun anlattıklarını dinlemek, aynı duyguyu hissettiğinde yavaşça başını sallamak, aynı fikirde olmadığında ya da bir karakter tepeni attırdığında kaşını çatıp, söylenmek gibi. Bugün Judith Hermann anlattı ben de büyülenerek dinledim, o ıssız yerlerde, onun o sessiz, huzurlu evinde, mutfak masasında onunla oturup ışığı, denizi izledim, rüzgarı dinledim. Hikayeleri anımsamadığını anlattığında, “filanca hikayeyi okudum, severek okudum ama özetini anlatamam. Bir çocuk vardı. Bir evde geçiyordu. Bir anne, bir çocuk, bir de kar fırtınasında eve giren tek kollu bir hırsız vardı; anne, rolünü unuttuğum birini bekliyordu, sonrası nasıldı söyleyemem. Yine de bu hikayenin beni ne kadar duygulandırdığını ve avuttuğunu çok iyi hatırlıyorum.” dediğinde başımı hararetle salladım. Ben de dedim ben de hep ne hissettiğimi hatırlarım hem zaten gerisi teferruat gibi gelir. Yuva’yı okumak bana iyi geldi. Belki de ben de uzak sessiz bir deniz kenarında, olabildiğince az eşya ve az insanla sakin bir yaşamın özlemini çektiğim içindir. Ya da sessizce oturup geçmişi düşünmek, yaşarken o kadar üzerinde durmayı beceremediğim ayrıntıları gözden geçirmek, bir yüz ifadesi, bir cümle ya da bir kelime üzerine denize bakarak, rüzgarı dinleyerek uzun uzun düşünmek istediğim için…
Kitabın tüm karakterleri biraz yalnız kalıp geçmişlerine kafa yormak isteyen karakterler sanki. İlginç bir biçimde minimalist evlerde yaşıyorlar ki evlerinde yalnızca ihtiyaç duydukları yatak, masa, sandalye gibi eşyalar var. Hepsi yalnız kalmak için oradalar ama bir şekilde yolları kesişiyor. İnsan böyle galiba, yalnız kalmayı kafaya koyduğunda bile yine bir şekilde diğer insanlarla yakınlık kuruyor daha doğrusu bu yakınlıklardan kaçamıyor. Biz ne kadar istesek de yalnız
yuva arayışıEdebiyat & Roman
orta yaşlardaki kadın anlatıcı otuz yıl önceki anısı ile başlıyor anlatmaya. merakla ne olacağını beklerken bambaşka bir şekilde, kuzey denizi kenarındaki bir köyde, yeni bir başlangıçla yuva arayışında buluyoruz anlatıcıyı. kahramanımız mevcut durumuna alışmaya çalışırken yalnızlığından memnun aslında ama zamanla olan bazı şeyler onu insanlarla iletişim kurmaya itiyor ve onun gözünden kısıtlı birkaç mekânda birkaç kendine özgü karakteri daha okuyoruz. yazarın dili sade ve akıcı. gereksiz kelimelerden uzak, mekânların kasvetine uygun şekilde hafif melankolik. yazarın bu sadelikle bu kadar vurucu ve keskin bir izlenim yaratmasını çok başarılı buldum. yormadan tüm arayışları, kabullenişleri, geçmişin izlerini, ve kutu imgesini anlatışını beğendim. yuva’da olaylardan çok aslında fikirler ön planda. bir insan için yuva nedir, yeniden başlamak mümkün müdür? bu fikirlerden bazıları.
sosyal medyada sıkça görünce okumaya karar verdiğim bir kitaptı ve sağlık problemim yüzünden uzun zaman bitiremedim. kısa zamanda okusaydım benim için çok daha keyifli bir okuma olacaktı. tavsiye ediyorum. keyifli okumalar.
7/10
2024 81. kitabı
Almanya’nın kuzeyinde bulunan bir kasabada kendine yeni bir hayat kuran orta yaşlarında bir kadının; hayatından ve geçmişinden olayları konu alıyor kitap. Dili oldukça sade ve akıcı, mekan betimlemeleri okuru sıkmayacak şekilde detaylarda boğulmadan verilmeye çalışılmış. Adeta minimalist bir roman olmuş, az ama öz içeriğiyle. İnsanın yuvası sadece şimdiki zamanda bulunduğu yer mi yoksa yaşanmışlıklarıyla oluşturduğu bir bütün mü? Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan bu soru işareti oldu. Başından sonuna hüzünlü bir atmosferde geçen bir roman olarak okunmaya değer olduğunu düşünüyorum.
Yuva Judith Hermann
Yuva Judith Hermann
Kitap Alman öykü yazarı Judith Herman in ilk romanı.
Adı ve kapak fotoğrafı çok ilgimi çekmişti gördüğümde.
Yuva; içinde birçok duygu barındıran, derin bir kelime bence. Anlaşıldığımız, tam hissettiğimiz, kendimiz olabildiğimiz yerdir yuva.
Kitapta orta yaşlı bir kadının yeni bir hayat kurma serüvenini okuyoruz. Geçmişe duyduğu yoğun özleme tanık oluyoruz. Yaşarken yeterince farketmediği mutlulukları anımsayışı insana kendi hayatını sorgulatıyor.
Acaba diyorum ne kadar farkındayım içinde bulunduğum mutluluğun. Hep bir başka anın planını yaparak yaşıyorken, içinde olduğum zamanın ne kadar farkındayım diyorum.
Kitaba dönecek olursak tek çocukları Ann'in evden ayrılıp uzun seyehatlere çıkması, çocuklarını kendini bulma çabasında özgür bırakan çiftin ayrılışı...
Tabi tam olarak birbirinden kopmadan.
Burda bi cümle beni çok etkilemişti.
"Çocuklar sende duygular uyandıyorlar. Sonra çekip gidiyor, seni duygularınla başbaşa bırakıyorlar."
Sarsıcı bir cümle.
Son olarak kitap Almanya'nın kuzeyinde bir köyde geçiyor. Yazar burada da küçük bir köyde yaşamanın verdiği olumlu, olumsuz duyguları sade, günlük bir dille yansıtıyor.
Zaten kısacık bir kitap, tavsiye ederim
Yuva, sevdiğim en güzel kitaplardan oldu. Kısa ama vurucu. Kelime anlamı bile kitaba çekilmenize yetiyor. Bir kadının tutunma, bir yere ait olma, bir güvende hissetme arayışı. Küçük bir tatil beldesinde, abisinin yanında yalnızlaşmış insanlarla ya yalnızlığını geçirecek ya da mutlu olmayı öğrenecek yeni bir ben arayışında. Geçmişinde yaşadıkları mı onu bu duruma sürükleyen yoksa anlık verilmiş bir kararla yeni bir yuva inşa etme isteği mi? “Yuva” kavramını ne doldurur?
“İçinizde sizi siz yapan bir kütüphane, görüntülerden ve anılardan oluşan bir koleksiyon olduğunu düşünüyorsunuz. Neyi sevip neyi sevmediğinizi belirleyen nedenler olduğunu. Oysa bu kütüphane hayal ürünü.”
Puan vermedi·152 syf.·
2025 13. kitabı
Ödüllü Alman yazar Judith Hermann tarafından yazılmış bu kitap; son derece yalın, sade bir üslupta, bir çırpıda okuyabileceğiniz nitelikte. Ancak aslında bu yalınlığın arkasında okurken derin duygu ve düşüncelere dalıyorsunuz. Aile, bağlar, bağ kurma/kuramama, kök salma/salamama gibi günümüz modern dünya sorunları ustaca ele alınıyor.
Kitapta eşinden boşanmış bir kadının Kuzey Denizi kıyısında bir kasabada hayata yeniden kök salmaya çalışması anlatılıyor. Yazar bize kahramanımızı yine onun gözünden geçmiş ve şimdiye referans atarak tanıtıyor. Eski eşi, kızı, ağabeyi, komşusu gibi sınırlı sayıda kişi anlatılıyor. Bu kişilerin hemen hepsi iyi bir aileye sahip olamamış, kök salamamış, yalnız kişiler. Evler, odalar hep minimalist şekilde az eşya ile dekore edilmiş. Yazar, gündelik olayları sıkmadan aksine merak uyandıracak şekilde veriyor.
Severek okuduğum bu kitabı sizlere de tavsiye ediyorum.
Alıntılar
“Bazı insanların kökleri vardır, bazılarının yoktur.”
“Kadim ve sıkıcı, dünyanın en eski hikâyesi. Kadınlar. Köleleştirilmiş, işkence görmüş özgürlüğü elinden alınmış, istismara uğramış kadınlar.”
“Var olan tek şey şuan yaşadığın deneyimdir, buna yönelik her açıklama uydurulmuş bir açıklamadır ve ancak sen dile getirdiğinde var olur dedim. İçinizden sizi siz yapan bir kütüphane, görüntülerden ve anılardan oluşan bir koleksiyon olduğunu düşünüyorsunuz. Neyi sevip neyi sevmediğinizi belirleyen nedenler olduğunu. Oysa bu kütüphane hayal ürünü.”
“Kendime korkunun hemen hemen her şey gibi geçeceğini, değişeceğini söylemek istiyorum.”
“Bir zamanlar sahip olduğum her şeye delice bir özlem duyuyorum.”
“-hiç kimsenin efendisi, hiç kimsenin kölesi değil.”
Puan vermedi·
Beğendi
YUVA
Yazar: Judith Hermann
"İnsanlarda dinmek bilmeyen bir açlık, dinmek bilmeyen bir susuzluk var, her seferinde yiyip içebileceklerinden daha fazlasını sipariş ediyorlar, ölçüsüzler, güzel manzaranın karşısında bu güzel manzarayı son kez görüyorlarmış gibi oturuyorlar.."
.
Herkese Merhaba
✧ Bugün sizlere, "Yaz Evi, Daha Sonra" yetkin öykücülüğüyle kalemiyle tanıştığım Judith Hermann 'nın, günümüz insanın yeni bir 'yuva' arayışını yalın ve tarafsız bir dille anlatan, yalnız kalmak ve kendini yeniden oluşturmak adına severek okuduğum "YUVA" kitabının yorumu ile geldim. Yazarın yarattığı atmosfer ve işlediği kurgu oldukça dikattimi çekti. Bir insan kendini nasıl geride bırakıp, yalnız kalıp ve kendini yeniden nasıl oluşturur?, sorusunun cevabını, bir kadın karakter üzerinden yola çıkarak öğreniyoruz.
.
✧ İlişkilerinden uzak duran ve kuralları oldukça katı olan bir sigara fabrikasında çalışan baş karakterimiz, bir gün gittiği markette kasa sırası beklediği esnada yaşlı bir adamın içeri girmesiyle başlıyor hikayemiz. Adamın bakışlarını üzerinde hisseden kadın, öne doğru bir adım atar. Tam bu sırada adam hafif bir Güney aksanı ile: "Kısasınız", der. "Tam aradığım gibi."
Adam kim mi?
Bir sihirbaz... Ve kendine yeni asistan aramaktadır..
Birinci bölümde bu şekilde ilerlerken, ikinci bölümde kadın karakterimiz bir anda Otis ile evlenmiş ve çocukları olmuş vaziyette karşımıza çıkar. Bundan sonra da hikâye bambaşka bir hayat yolculuğu ile devam eder.. Yalın bir hayat olacaktı bu..
Neden mi?
Çünkü, abisinin yanında çalışacak, abisinin arkadaşlarıyla dostluk kuracak, yaşamında beyaz bir sayfa açacak, yeni bir yuvaya sığınacak. Ama işin garip tarafı; hiç kimse patronun kız kardeşi olduğunu bilmeyecek.
Çünkü abisinin isteği bu yöndeydi..
.
"Hayatta hiçbir şeyi ucunda anahtar olan
Az sözle derin bir içsel yolculuğa çıkaran yalnızlığa,kadınlık deneyimine,kimlik arayışına,yeniden doğuşa izin veren sürükleyici bir roman.Merkezinde yalnızlık vardır,ancak bu yalnızlık melankolik değil,varoluşsal bir ihtiyaç gibi görünür.Geçmişindeki seslerden,bağlardan uzaklaşarak bir “sessizliğe”sığınır.Bu sessizlik bir kaçış değil,bir arınma halidir.”Yuva”sadece fiziksel bir mekân değil,ruhsal bir yer arayışıdır.Kendi içinde bulmak istediği huzurlu bir varoluş biçimidir.
Kitap ile ilgili bir minik şarkı listesi
1.Riverside-Agnes Obel
2.On the Nature of Daylight-Max Richter
3.Fourth of July -Sufian Stevens
4.Youth-Daughter
5.Hope is a Dangerous Thing for a Woman Like Me To Have-Lana Del Rey
6.Looking Too Closely-Fink
7.Saelopur-Sigur Ros
8.Berlin-Ry X
9.Runaway-Aurora
10.Ambre-Nils Frahm
Yazar Hakkında
Judith HermannYazar · 2 kitap
1970 yılında Berlin'de doğdu. Almanca ve felsefe dalında yüksek lisans almanın yanı sıra gazetecilik eğitimi gördü. New York'ta gazetecilik stajı yaparken edebiyata yöneldi ve kısa öyküler yazmaya başladı. Berlin'e döndükten sonra bir süre gazetecilik yaptı, ardından edebiyata yöneldi ve çalışmalarıyla çeşitli ödüller aldı. On yedi dile çevrilen Yaz Evi, Daha Sonra (1998) adlı ilk öykü kitabını Nichts als Gespenster (2003, Sadece Hayaletler) adlı ikinci kitabı izledi. Hermann halen Berlin'de yaşıyor ve çalışıyor.
