unutmak, ihanettir...Ah İnsanlar
Unutulmuş her söz, insan ruhuna atılmış bir kesik gibi karşımıza çıkacaktır bir gün
attığınız kesiklere dikkat edin...
Reklam
Şimdi gece,
Karanlığın bütün ışıkları parçalayıp yendiği yerdeyim
Gözlerimden ateşler yağıyor
Bu yüzümde süzülen ılık ılık kanım mı bilmiyorum
Beynimin derinliklerinde bir boşlukta gibiyim
Karanlığın içinde siyah bir nokta gibi, tek bir mum alevi kadar bir sey yok fikrimde
Kimsesizleşmiş, sessizleşmiş, iki büklüm bir haldeyim
Parmaklarımın ucundan kan fışkırıyor tenime dokundukça
Kanım belirsiz kalıyor gecenin içinde
Üstelik bir pencere bile yok
Gözlerimi kapattım biraz sonra celladı tarafından parçalanacak maktül gibiyim
Şizofren düşünceler beynimi kemiriyor,
Bu uslanmaz, bu zavallı, bu biçare canımın zerre kadar hükmü yok zannımca
Bütün hissiyatlarımı kaybetmiş,
Bütün kabiliyetlerimi unutmuş,
Bütün hayallerimi yıkılmış buluyorum
Korkuyorum, kafamın içindeki karanlıkta nereye gideceğini bilmeyen yalnız ve zavallı bir kurtçuk gibiyim
Her şeyden arınmışım,
Dupduru yalnızlığımın içinde ne için attığımı bilmediğim çığlıklarımın sesini dinliyorum
Karanlığa çarpa çarpa kırılan ellerimi, ve saçlarımın şu gibi bedenimden aktığını hissediyorum
Üşüyorum,
Farkında değilim cam gibi keskin ellerim,
Göğsümden kan çıkarıyor tırnaklarım dokundukça etime
Bileklerimde paslı çivi izleri hala kanamakta
Bildiklerim de yok fikrimde, unuttuklarım da
Bir şeyler arıyorum, gözbebeği oyulmuş göz çukurlarımda
Ya da bir umut işte,
Bir şeyler bulmak istiyorum,
Yahut biri
Ayaklarım kan revan, iğneler saplanıyor tırnaklarımın aralarına
Karanlık...Şiir
Karanlığın içinde siyah bir nokta gibiyim,
Var mıyım?
Yok muyum?
Bilemiyorum...
Semavi
Yalnızlık...Şiir
yalnızlık bir yankıdır der şairin biri bir şiir de,
Çünkü bütün boşlukların ve bütün karanlıkların ayna/ı/sıdır içimiz...
Semavi
Reklam