"Zavallı hafıza! Günden güne yok olduğunu hissettiğimiz vücut denilen şu toprak yığıntısının üzerinde durmadan sonsuzluk için çalışır durur... Hüzünlü bir bakışı senerlerce muhafaza eder... Bir sözü, bir tebessümü yıllarca saklar..."
"Suçluluk hissetmek duygusuzluk değil," diye devam ettim. "Kendini cezanlandırma şeklin de. Bazen korkunç şeyler olur ama yüksekten düşmekten korkuyorsun diye de mutluluktan, neşeden kaçamazsın."