Bugün tam beni anlatan bir söze denk geldim şöyle diyordu;
" Durduk yere kendimi çok hüzünlü ve kırgın hissediyorum. Kim bilir hangi birikmiş olayların ruhuma yansıması bu. "
"Aşk, nihayet biri tarafından gerçekten görülmenin, hissedilmenin doyumunu sağlarken, kimi durumlarda bu da yetmiyordu. Sevilmeyi öğrenirken ne kadar çok zedelendiysek, o kadar fazla yerimiz sızlıyordu. Acıyı, soğuğu, korkuyu hissetmemek için daha çok gürültüye gereksinim vardı."