Şeyda Ergüven
@SeydaErg
HAKKANİYET ANLAMINI KAYBEDERSE, ZAMANLA HER ŞEY ANLAMINI KAYBEDER.*
"Hikmeti sorulmaz iştir bu gönül.
Günden güne girer her türlü renge,
Bazı solar gah kumaştır bu gönül.
Bazı yelkenini derin yürütür,
Bazı âh vah ile ömrüm çürütür,
Bazı lâle sümbül çiçek bürütür
Bazı pus dumandır kıştır bu gönül."
Gerçek miş gibi gelen ne varsa hayalmiş. Yine aynı noktada kendini buluyorsun. Tek gerçeğin de kendin olduğunu anlıyorsun. Sonra vazgeçiyorsun hayal kurmaktan çabalamaktan.
Bu erimiş-duvarların ötesi üstünde
Eski bir kalmak-masalı, küçük.
Nasıl, kime ne denir buradan.
Unutmak korkusu, anmaktır, büyük..
Oralardan kal duyulur o yüzünde
Erimiş duvarların bu-ötesi üstünde.
Nasıl kime ne denir, gel, buradan..
Anmak, hatırlamaktan soğuktur..
Erimiş bu-duvarlar'ın ötesi üstünde
Duran-şimdi, büyümüş bir çocuktur,
Daha da olmak için, şimdi susan..
Buralardan gel duyulur o yüzünde.
"İnsanların eline yüzüne üstüne başına rengine ırkına değil gözlerinin içine bakın.
Orada kalbi saklıdır kalbindeyse ruhu ruhunda ise vicdanı..."