“Allah’a inanıyor musun?”
“Bir vakitler kalbimde yalnız O vardı ama şimdi…” deyip sustum.
“O sana inanıyor mu peki?“
“Sanmam. “
“Allah, insana inanır. Yoksa yaratmazdı ki…“
“Başıma gelenlerden sonra O’nu görmek istedim, göremedim. Unutuldum belki de. “
“Göz, görebildiği kadarını görür. Gerisi kalbin işidir. Kalbin yerindeyse, korkma. O seni unutmadı. Sen O’ndan  vazgeçsen bile O senden vazgeçmez.” “