Sayfa sayısına bakarak akıcı bir kitap sıkıcı diyemem. Kendini okutturan güzel bir dili ve olay örgüsü var. Ama ama ama kitabın ana karakterine Anna Karenina demek yerine Levin desen daha iyi olurmuş sanki Tolstoycum be. Sonu benim için vasat bitti tıpkı Game Of Thrones finali gibiydi. Hayal kırıklığı yani. Anna Kareninayla bitmesini ve onun içsel durumunu daha çok okumak isterdim. O yüzden son sayfalar bitmek bilmedi bitirmek adına zorla okudum.
Anna KareninaLev Tolstoy · Türkiye İş Bankası Yayınları · 202555,5bin okunma
İkinci şans pişmanlıktır
. Bu kitaba verdiğim ikinci şanstı ama olmadı yine gitmedi okuyamadım. Asla ilerlemiyor ve içine çekmiyor. Beğenemedim bir türlü.
Ahmet Ümit denilince aklıma direkt Beyoğlu ve polisiye geliyor. Öyle bir Beyoğlu aşkı var ki yazarda betimlemeleriyle oradaymışsınız hissiyatı veriyor. Bir çok kitabını okudum bence betimlemeleriyle ünlü bir yazar desem yanlış olmaz. Ama bu kitapta betimlemeleri bana fazla geldi sıkılmaya sayfa atlamaya başladım. Abarttığını düşünüyorum. Konu olarak akıcı ve sizi saracak bir nitelikte ama ister istemez diğer kitaplarıyla kıyas yaptığım zaman İstanbul Hatırasını okurken ki aldığım hazzı alamadım. Tarzına alıştığım içindir belki de bilemiyorum. Okumaya değer mi değer tabi betimlemelerden sıkılmazsanız.
Yazarın daha önce iki kitabını okudum. İlk kitabı simyacı ile başladım Paulo Coelho okumaya. Simyacı kitabı ayrı bir dünya ayrı bir tattı benim için. Ama aldatmak kitabı için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Bir kadının eşinden, işinden, hayatının tekdüze gitmesinden bunalıp farklı arayışlar içerisine girmesini dolayısıyla onun ruh halini, iç dünyasındaki çatışmaları anlatıyor. Okurken hiç zorlanılacak bir kitap değil ve bana göre basit kaçan bir konuya sahip. O yüzden fazla bir tat alamadım.
Ahmet Ümit’in tarzını çözmüş birisi ve Ahmet Ümit kitaplarını seven birisi olarak yapıyorum bu incelemeyi.
Kitap o kadar güzel o kadar sürükleyici ve tarihi bilgi dolu ki okurken vay be unuttuğumuz bilmediğimiz ne kadar çok şey varmış dedim. Hem polisiye hem tarihi birleştirmek mükemmel bir tat olmuş. İstanbul’u, ayrıntıları ile ilmek ilmek dokumuş kitapta yazar.
Katile gelecek olursak :) şahsen ben çözmekte zorlanmadım daha baş sayfalardaki tahminim doğru çıktı bu da yazarın tarzını artık çözdüğüm içindir :) Ahmet Ümit sağ gösterip sol vurmayı çok seviyor sonrasında hadi canımm dedirtiyor insana.
Okurken su gibi içmek istediğim bitirmek için gece yarılarına kadar okuduğum bi kitap oldu benim için.
Tavsiyemdir mutlaka okumalı tarihin içinde katili sizde bulmalısınız :)