Şeyma

Yaşar Yaşamaz
-Okula gidecekken yaşamıyorum, askere alırlarken yaşıyorum, terhis olacakken yaşamıyorum, babamın vergisini öderken yaşıyorum, mirasımı alacakken yaşamıyorum… 
Sayfa 60·Kitabı okudu
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Yaşasak iyi ya, nasıl yaşayacağız ağbiler hükümet yaşatmayınca…
Sayfa 51·Kitabı okudu
Onlar çıkarları için camiye gelir, çıkarları için namaz kılar, İmam’ın elini öperlerdi. Üstelik İmam’ı da kendi çıkarlarına araç yapmak isterlerdi. 
Önsöz
Nasıl hepimizde biraz Don Kişot’luk varsa, demek biraz da Yaşar Yaşamaz’lık varmış…
Sayfa 9·Kitabı okudu
O soğuk, karlı havada, yalınayak Çingene çocukları oynuyordu. Aziz Nesin durdu, onları seyretmeye başladı. -Amca, bana bir lira versene! dedi. -Ne yapacaksın bir lirayı? -Ekmek alacağım. -Peki… Al bakalım bir lirayı. Senin adın ne? -Yaşar. Aziz Nesin şöyle bir baktı. Gözleri dolmuştu. Yanında aşağı yukarı aynı yaşlarda kendi oğlu, sıkı giyimli, ayağında pabuçlar… Karlar üstüne çıplak ayakla basan Çingene çocuğunun adı Yaşar… Öyle bir yaratık, bir insan yavrusu ki yaşıyor desen yaşamıyor… Yaşamıyor desen yaşıyor… Birden kafasında bir şimşek çaktı: “Yaşar ne yaşar ne yaşamaz!”