Şeyma
@Seymaayy_
Edebiyatımızda daha çok romanlarıyla tanınan Halit Ziya Uşaklıgil yazmış olduğu hikayeleri ile bu türün gelişiminde önde gelen isimlerinden biri olduğunu göstermiştir. 1914 yılında yayımlanan Bir Şi'r-i Hayal, 1943 yılında da yeni harflerle ve Halit Ziya Uşaklıgil'in sağlığında ikinci baskısını yapar.
Bir Şi'r-i Hayal'de yer alan on altı hikâyenin ilk anlatıcısı, asıl anlatıcının arkadaşı Şadan'ın ağzından anlatıldığı için ilk altı hikâyenin üst başlığı 'Şadan'ın Gevezelikleri'dir. Diğer on hikaye ise asıl anlatıcının başından geçen ve onun ağzından anlatılan vak'alardir.
170 sayfalık bir kitap ama yayın evinden de kaynaklanabilir orasına bir kesinlik veremeyeceğim, hikayeler kısa olmasına karşın o kadar derin ki bazı yerlerini anlamakta güçlük çektiğimi söyleyebilirim.
On altı hikâyeden üç tanesi; "Iki genç kızın evlilikten beklentileri ve korkuları çevresinde gelişen olayları anlatan Korkudan Sonra", "Evraklari arasında çıkan bir yazı ile hayati değişen kızı konu alan Eski Mektup" ve "Çocuk ve insan kavramlarını farklı boyutta bize yansıtan Küçük Bir Levha (Tablo)" hikayeleri beni gerçekten etkiledi diyebilirim...
Okunmakta pek tercih edilmeyen, raflarda Uşaklıgil'in diğer eserlerine nazaran daha az görebileceğimiz bir eser fakat Servet-i Fünûn dönemini ve yazarın kalemini çok iyi yansıtan müthiş bir eser de diyebiliriz...
Velhasıl kelam, okuma listelerinize eklemeniz temennisi ile...
Keyifli okumalar.
Açık söylemek gerekirse kitaba başlarken çıtam yüksekti. Güzel bir serüven olacak diye düşünüyordum. Kısa hikayelere ayrılmış romanları seviyorum fakat Ahmet Ümit bu eserinde hayal kırıklığına uğrattı beni. Isminden de anlıyoruz Şeytan Ayrıntıda Gizlidir ve bu yoldan ilerliyordu evet ama hikayeler Arka Sokaklar formatında çok basite indirilmiş ve sonunu en başından tahmin edebiliyorsunuz.
Şuanda piyasada olup, alınıp okunmayacak seviyedeki kağıt israfı kitaplar niteliğinde olduğunu üzülerek söylüyorum. Şunu da belirteyim, başladım bitireyim bari diye düşünmemden dolayı iki saatimi ziyan ettim...
Bir arkadaşımın kitaplığında denk geldim. Ismi ister istemez dikkatimi çekti. Romantizm kokan kitapları pek sevmem ama nasil olduysa Gitme Dur der gibiydi . Okumaya başladığımda aşk, şehvet rüzgarları esecek diye bekliyordum :) ama her satırından oluk oluk realizm akan eser karşıma çıktı. Bir solukta okudum. Öyle bağlıyor ki seni , "Gerçekten de öyle değil mi?" diye tek kaşın havada düşündürerek okutuyor kendini.
Velhasıl kelam demem şu ki, geç kalmadan okuyun, ben geç kalmışlığın pişmanlığını yaşıyorum.
Keyifli okumalar ... :)
Açıkçası söylemek gerekirse Küçük Prens'e çok ön yargı ile yaklaştım. Bu ikinci okumam. Prensimiz ile tanışmamız üniversite birinci sınıfta bir hocam vesilesiyle oldu. Okumak istememiştim. Hani biz büyümüştük, bunlar çocuk kitaplariydi ya :) Meğer ne yanılmışım. Küçük Prensimizin dediği gibi "Büyükler hicbir şeyi tek başlarına anlamıyorlar, onlara durmadan açıklama yapmak gerekiyor." :)
Her sözü ayrı öğüt niteliğinde.
Ilk basta benim yaklaştığım gibi şimdi ön yargılı olan arkadaşlarıma şiddetle tavsiye ediyorum :) Çünkü "Gözler kördür. İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman gerçeği görebilir."
Keyifli okumalar...
