'Keşke'nin panzehri 'iyi ki'dir.
İlki ne kadar pısırıksa, ikinci o denli yiğittir.
Keşkecilerin hayatı, kasvetli bir pişmanlıklar mezarlığıdır.
'İyi ki öyle mi ya!...
Onda, yara bere içinde de olsa, yana yana, ama doyasıya yaşamış olmanın iç huzuru ve haklı gururu haykırır.