Okurken düşündüren kesinlikle kolay lokma olmayan bir kitap. Aslında hayatta koridor olarak kullandığımız yürüme eylemi ruhani olarak bizi kalıplardan çıkararak özgürleştirip insanın, insan olma amacına uygun olarak yaşamasına yarar. Çocukken doğaya karşı daha duyarlıyızdır büyüdükçe hayatta tecrübe kazanmanın verdiği duyarsızlıkla her şey aynılaşır… Yetişkinlere sorsanız gerçekçiliktir bu ancak belki de çocuklar gerçek gerçekçiliği yaşamaktadır… İşte yürümek insana tüm toplumsal gerekliliklerden, tüketim çılgınlığından, nesnelerden sıyrılıp doğayla birlikte harmanladığımız özümüzü ortaya çıkarmaya yarar.