ŞND

Bir yaratıcı vardı, evrenleri yaratan, bu ağaca can veren ve etrafındaki her şeye anlam yükleyen. İnsan hatırladığı sürece o anlamın bir parçasıydı, hissettiklerinde kaybolmamalı ve asla neyin parçası olduğunu unutmamalıydı! Anlamsızlaşmamalıydı. Anlam asla diğerlerine bağlı olamazdı. Hep vardı. Fark edilmeyi beklediği yerde hep pusudaydı…
Sayfa 358·Kitabı okuyor
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sana gelen yolda paramparça oldum Allah’ım…
‘Ama ayıp olur’ diyerek geri durduğun her hareket, acımadan düşünmeden bencilce sana yapıldığında, geri durmaman gerektiğini öğretir hayat.
Bir şeyi bilmek ve idrak etmek arasında ki o uçurum… O aklın farkında olduğunu bir türlü gönlüne anlatamaması, beynin bilinçaltının her şeyi duygularında ki gibi sanması… Bizi yıktıysa bu yıktı
Umarım, umarım… Herkes karmasını yaşar.