Diyabekir sokaklarında koşuşan, kavga eden, bir oyuncak için ağlayan bir çocuktum. O çocuktan eser yok şimdi iki gözüm. Çocukluğumun en güzel anısı olan sokaklar şuan başka hayaller kuran çocuklarla dolu, büyüyünce onlarda anlıyacak beni, küçükken ağladıkları ne varsa hepsinin basit olduğunu, Asıl ağlanacak yaşın henüz gelmediğini...